MODLITWY
    O WIERNOŚĆ
    I GORLIWOŚĆ
    W SŁUŻBIE BOGU
    I KOŚCIOŁOWI





    Daj to, Boże, byśmy zostali porwani tą jedyną "wielką myślą:
    dla Kościoła pracować, znosić trudy i cierpienia,
    tak się sprawami Kościoła przejmować,
    aby cierpienia, troski i rany Kościoła
    były naszymi troskami, cierpieniami i ranami serca;
    byśmy porwani tym jednym pragnieniem,
    niczego tu na ziemi się nie spodziewali,
    niczego nie szukali, żadnej innej zapłaty nie oczekiwali,
    lecz tylko tego pragnęli,
    by życie swoje poświęcić Bogu i Kościołowi,
    zedrzeć się i zużyć w pracach, uciskach i walkach dla Kościoła;
    byśmy mieli to wielkie męstwo,
    aby żadnych przeszkód ze strony świata i jego potęg się nie lękać,
    żadnej bojaźliwości się nie poddawać,
    lecz iść odważnie do pracy i walki dla Kościoła,
    zwłaszcza tam, gdzie największa tego potrzeba,
    abyśmy tylko jednego się lękali,
    by nie umrzeć, nie skosztowawszy cierpień i trudów
    dla Kościoła, dla zbawienia dusz, dla rozszerzania chwały Bożej.

    (DD 24)




    Daj Boże, abym całkowicie wyrzekłszy się siebie,
    coraz więcej pogrążał się w Tobie i Twojej najświętszej woli.
    Tylko wtedy zdobędę prawdziwą wolność,
    gdy wyzbywszy się miłości własnej przyodzieję się szatą ducha i Twojej łaski,
    kiedy wyrzekłszy się siebie, świata i szatana,
    zacznę wchodzić i zagłębiać się w Tobie,
    kiedy porzuciwszy swoje zepsute ciało i bardzo ciasne gniazdko tego świata,
    zamieszkam w Twoich przybytkach.
    Gdy Twoja miłość przenika moje serce,
    wówczas staje się ono tak przestronne,
    że wszystkich ludzi, bez różnicy stanu i narodowości, mogę objąć i ogarnąć.
    Porwany Twoim Duchem mogę wznieść się ku tym wyżynom,
    gdzie Ty w Trójcy Przenajświętszej w swojej wieczności
    jaśniejesz chwałą niewymowną, niewysłowioną, nieskończoną!
    Patrząc na świat z tych wyżyn wiekuistych uczę się,
    jak należy oceniać każdą rzecz ziemską i każdą na swoim miejscu stawiać;
    i jak używać stworzeń jako środków do większej chwały Twojej.
    Daj Boże, abym na wszystko patrzył z wyżyn wieczności
    i wszystko rozważał w świetle wieczności.

    (DD 31)





    odsylacz

© BJM