Słowo skierowane do parafian w Górze Kalwarii 23 stycznia 2011

Jezus powołał uczniów z różnych środowisk, o różnych temperamentach i wizjach życia. Zgromadził ich, aby głosili Jego naukę w jedności i miłości wzajemnej. Po ludzku jest to niemożliwe. Jak trudno jest zachować jedność wobec sprzecznych wizji świata, a nawet wobec różnych doświadczeń tej samej wiary. Jedność jest darem Ducha Świętego. Św. Paweł pisze: "Upominam was, bracia, w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, abyście byli zgodni i by nie było wśród was rozłamów; byście byli jednego ducha i jednej myśli" /1Kor 1, 10/.
Ten duch jedności jest nam dziś bardziej potrzebny niż kiedykolwiek. Brakuje go w naszych rodzinach, w miejscach pracy i w życiu społecznym, a nawet wewnątrz Kościoła. Tam gdzie jest człowiek, jest również jego słabość a jednocześnie świętość. Świętość i grzeszność przeplatają się w naszym życiu. A jednak musimy dokonać wyboru...
Kościół jest wspólnotą ludzi grzesznych, którzy w sakramencie chrztu zostali odkupieni i uświęceni. Jego pasterze też są ludźmi, choć wybranymi na naszych przewodników. Wszyscy razem - począwszy od papieża, a skończywszy na nowoochrzczonym dziecku - jesteśmy Kościołem - świętym i grzesznym zarazem. Dlatego wewnątrz Kościoła doszło do rozłamu na prawosławie i protestantyzm, a wewnątrz tego wyznania tych rozbić jest jeszcze więcej. To dlatego czasem dowiadujemy się o zgorszeniach wewnątrz Kościoła, o antagonizmach, sprzecznych interpretacjach czy wręcz działaniach przeciwnych duchowi miłości.
Od grzechu pierworodnego tak było i tak będzie do powtórnego przyjścia Chrystusa... od nas zależy co my z tym zrobimy. Czy uwierzymy nagłaśnianiu zła, czy uwierzymy w zdecydowaną większość dobra i na jego bazie będziemy budować cywilizację jedności i miłości.

czytaj więcej

Wojciech Skóra MIC